இறைப்பண்கள்
முதல்வனே முன்னவனே முருகனுக்கு
மூத்தவனே
மதமகற்றுபவனே மகோன்னதம் அருள்பவனே
மந்திரமானவனே
விதவிதமான விருந்து விழைபவனே
நாளும் மறவாதுனது
பதமலர் பக்தியோடு ஜெகன்நாதன் பணிந்தேத்துவனே
ஆறுமுகத்தழகா ஆவின்ங்குடிவாழ்
அண்ணலே இப்போதே நீ
ஏறுமயிலேறி வருவாய் எந்தனுக்கு
கண்முன் காட்சி அளித்து
மாறாத துன்பம் எந்நாளும் எனை
நாடாவண்ணம் காத்தருளி
பேறருள் செந்தில் நாதா ஜெகன்நாதன் நினைப்பணிந்தேனே
ஆறுமுகம் கொண்டாய் ஆறு படை
வீடமர்ந்தாய் ஆவலுடன்
ஏறுமயிலேறி வந்தாய் எந்நாளும் எங்கள்
குலம் வாழவைத்தாய்
மாறிலா வ்ள்ளிமனம் ஈர்த்தாய்
மஹேசனுக்குபதேசித்தாய் சூரனை
கூறாக்கினாய் கவடில்லா கடையேனின்
மனம்நிறைந்தாய் குஹனே
மயிலேரும் மால் மருகா வடிவேல்
முருகா நாளும்
அகிலமெல்லாம் காத்தருள்செய் கந்தா
கடையேன் நான்
பயிலுவதெல்லாம் நின் புகழ்பெருமையே
எக்காலும் உன்
எழிலுருவை எண்ணி எண்ணி உளம்
நெகிழ்ந்துருகுவேனே
வடிவழகன் வடிவேலன் வண்ணமிகு
பேரெழிலாள்
கொடியிடை வள்ளி மனம் மகிழ் நேசன்
முதமிழ் வேள்
அடியேன் ஆவலுடன் உள்ளமுருகி அழைத்தால்
நொடிப்பொழுதில் இங்குவந்து
நலமெல்லாம் நாளுமருள்வார்
விழிக்ழ்ள் பன்னிரண்டு அழகுடன்
மிளிறும் நிந்தன்
எழிலுறு திருக்கோலம் என்றும் கண்டு
மகிழும் என்னை
வழி நட்த்தித் திருவிளையாடல் பல
காட்டி ம்கிழ்த்தும் முருகா
பழியேதும் வாராதருளி என்விழியொளி
காத்தருளும் வேலனே
தாயே தயாபரி சங்கரி சர்வேஸ்வரி
வித்யாம்பிகே
நீயே ஆதிபராசக்த்தியானாய் உமையே
ஈசனின் இடப்பாதியே
காயே கண்டு மனம் நொந்தகாலை கனியாக
கனிந்துவந்து
நாயேன் ஜெகன்நாதனுக்கு
நலமெல்லாம் தந்தருளும் மஹேஸ்வரியே
வெள்ள்ம்போல் கருணைமழை பொழிந்து
காக்கும் பெரு
வள்ளல் பெருமானே பாவியேன்
எண்ணமெல்லாம் நீயே நிறைந்து
உள்ளம் உருகி உனையே நினைந்து
நினைந்து வாழும் அடியேன்
கள்ளம் இல்லாது ஜெகன்நாதன் எப்போதும் உனைத்தொழுவேனே
சிவ வழிபாட்டு ம்கிமை
தினம் தினம் மனம் எண்ணி எண்ணி
உருகி
கணமும் விடாது ஈசனை வழிபடுவோர்
நாளும்
தனமும் தான்யமும் தவமும் தவறாத
செல்வமும்
ம்னமகிழ்வும் மாறாது பெற்றுய்வார்
திண்ணமே
தேய்பிறை பதிநான்காம் நாளில் வேழமுகன்
செவ்வேளோடு நம்
தேயுறு நிலவணிஈஸ்ன்
வேயுறுதோளுமையோடும் வேண்டும் வரம்
ஆயிரம் நாளும் அருள் ஆலவாயன் மகிழ
சிவராத்ரி பூஜை
நாயினும் கடையேன் ஜெகன்நாதன் நலமாய்ச்செய்ய வருள்வாரே
முக்கண்ணீசன் மக்கள் மனம் மகிழ்
நேசன் மகேசன்
எக்காலமும் எப்போதும்
எவ்விட்த்தும் எல்லோருக்கும்
தக்க நல் தருணமதில்
தடையேதுமில்லாது நல்லருள்
மிக்க்ச்சொறியும் வள்ளல் செந்தாள்
மகிழ்ந்து பணிவோமே
விடம் கண்டம் வைத்தாய் வீறுகொண்டு
எடுத்த
படமுடைய நாகம் மேனி எங்கும்
வைத்தாய்
தடங்கண் உமை நங்கை எழிலுற இடம்
வைத்தாய்
கடன் உனக்குப்பட்ட என்னை உன்திருவடிவைத்தாயே
கண் நான் பெற்றது நாளும் உந்திரு
உருக்கண்டு மகிழ்ந்திடவே
விண்ணும் மண்ணும் பெண்ணும் ஆனும்
தேவரும் இறையோரும்
எண்ணமெல்லாம் சிவமே நிறைந்திட
ஏகம்பனே எங்கள் ஊனக்
கண்களை காலமெல்லாம் உனைக்கண்டு மகிழ்ந்திடக்காப்பாயே
ஈசனும்
நேசனும்
அஞ்செழுத்து
நீயேயானாய் அருள்மிகு அந்தமில்சர்வேசா
விஞ்சு
ஆறெழுத்துருக்கொண்டாய் குழந்தை வடிவேலா
துஞ்சுவோர்
எண்னமதிலும் நிறைந்தாய் தூய கங்காதரா
அஞ்சேல்
என்றருள் முத்திரை காட்டினாய் முத்தழகு செவ்வேளே
நஞ்சுண்டு
கண்டம் கருத்து அண்டம் காத்தாய் திருநீலக்ண்டா
வஞ்ச
நெஞ்சம் கொண்ட வல் சூரனை ஆட்கொண்டாய் செந்தில்நாதா
பஞ்சாய்
வந்த்துன்பமெல்லாம் பறக்கவைத்தாய் பரம தயாளா
கொஞ்சுமொழி
வள்ளியொடு விளையாடினாய் தணிகைவேலவா
விஞ்சிநிற்பது
வானமெனப் பரந்த பரமேசன் அருட்கருணையோ
கிஞ்சித்தும்
குறையாத அப்பனுக்குறைத்த குமரேசன் திருவருளோ
ஓங்காரமே
உருவான சம்போ சங்கரா சர்வேசா
ஓங்காரத்துக்குப்பொருளுறைத்த
கந்தா கதிர்வேலா
பாங்காய்ப்
பந்நாகம் கபாலமோடணி மஹேஸ்வரா
ஈங்கிங்கு
எமையாள மயில்மீதுவந்த முருகேசா
நாங்கள்
நாளும் உள்ளம் உருகிப்பாடும் பரமேசா
ரீங்காரமிடும்
வண்டு மொய் மலர்சூழ் சோலைமலையழகா
சங்காரமூர்த்தியே
காலனை உதைத்துபாலனுக்கருளியவா
ஆங்காரம்
கொண்ட சூரனை வென்று அருளி ஆட்கொண்டவா
எங்கும்
நிறை சங்கரன்சாமி அருள் மழைபொழிவார்
கங்காதரன்
மகன் கந்தசாமி அருள் வெள்ளம் பெருக்குவார்
பரிவுடனே
பக்தரை அனுக்ரகித்தருள்வார் பாசமிகு பரமேசன்
வருமடியார்
வல்வினையறுத்து வளமளிப்பார் குணமிகு குமரேசன்
கரித்தோல்
போர்த்தி காமாட்சியை மணந்தார் கள்ளன் ஏகமபன்
வரிவளைக்கரத்தாள்
வள்ளி மனம் கவர்ந்து மணந்தார் தணிகாசலன்
பிரியா
மங்கை இடப்புறமும் பெருகுகங்கை முடிமீதும் கொண்டார் ஈசன
உரிமையோடு
தேவானையும் வள்ளியும் இருபுறம் கொண்டார் முருகேசன்
திருவெண்ணீறுஅங்கமெங்கும்
பூசி மகிழ்ந்து வருவார் வெண்ணீற்றர்
பெரு
மணமிகு சந்தனம் பன்னீர் பிரியமுடணிவார் வடிவேலழகர்
உருகுவோர்
உள்ளத்தில் நாளும் குடிகொள்வார் உலகாளும் ஈசன்
மருவிலா
பக்திகொண்டோர் மனமதில் மகிழ்வோடாள்வார் குஹன்
அடிமுடி
மால் அயன் அறியவொண்ணா பெரு உருவுடை ஈசன்
வடிவழகு
வளமை மிக்க்கொண்ட திரு உருக்கொண்ட குஹன்
பிடியிடையுடை
உமையம்மை மனம் மகிழ் பெரு மஹேசன
கடிமணம்
கானகத்தரசி கொடிவள்ளியைக்கொண்டார் குமரேசன்
அடிநாடி
கிரிவலம் வருமடியார்க் கருள்வார் அருணாசலேசன்
மடிநிறைந்து
கன்று நாடும் பசுபோல் நாடியருள்வார் செந்திலாண்டவன
முடிமீது
இளமதி என்றும் கொண்டு அகிலம் காப்பார் கைலாயவாசன்
தடிகைக்கொண்டுநின்று
தவறாது அடியாரைக்காப்பார் பழனிவேலன்
இடிதோன்றும்
பரந்த வானினும் மிகுந்த அருள் தருவார் நம் அப்பன்
அடியாழம்
காண்வொணாப்பரந்த கடலினுமிக்கருள்தருவார் நம் சுப்பன்
நாதவேத்தலைவன்
ஞாலமெல்லாம் வணங்கும் நம் நாகபூஷன
நாத
நாயகன் நால்வேத்த்த்லைவன் பெற்ற செல்வன் கந்தன்
வேதமே
தானேயான வித்தகன் விண்ணவர் கோன் விகிர்தன்
வேதநாத்த்துக்கு
விளங்கு பொருள் சொன்னவன் வடிவேலழகன்
காதலாகிக்கசிந்துருகுவார்
கண்ணீர் துடைப்பவன் கைலாயன்
காதலே
மிகுந்து கரம் குவிப்பார் கர்மவினை அறுப்பவன் கதிர்வேலன்
மாதொரு
பாகராய் மகிழ்வுடன் மங்கலங்களரும் மன்னவ்ன் மகேசன்
மாதிருவர்
உடனுறை மாதவன் மருகன் மலமகற்றுபவன் முருகன்
பாதம்
நாளும் நான் பணிந்திட நல்லருள் செய்வார் பரமேசன்
பாதம்
நான் சென்னியில் வைத்தடிதொழ கருணை செய்வார் குமரேசன்
பெருவுடை
ஈசன் திருவருட்செய்த தலங்கள் எட்டு
திருவுடை
வேலன் மருவிய் அருள்மிகு தலங்கள் ஆறு
கரு
நிறம் கண்டம் கொண்ட்மருதீசர் ஆலகாலமுண்டார்
உருவடிவழகுடை
திருக்குமரன் பெரு வேல் கைக்கொண்டார்
மருவிலா
இளமதிமுடிசூடி ஈசன் திருத்தாண்ட்வமாடினார்
பெரு
மயிலேறி பறந்துவந்து வடிவேலன் பக்தற்கருளினார்
தரும்
வரங்கள் தடையின்றி விகிர்தர் வேண்டுவோர்க்கருளினார்
அருள்
வெள்ளம் கருணைப்பார்வையாலே கந்தன் மிகப்பொழ அருணைவாழ் அந்தமில் கிரிவாசன்
நம்மைக்கரை சேர்ப்பார் கருணையே உருவான்
கந்தவேள் என்றும் நம்மைக்காத்தருள்வார்
